تخلیه ژل پاژ در گونه، لب و چانه چگونه انجام میشود؟
تخلیه ژل پاژ یکی از مهمترین جراحیهای ترمیمی در حوزه زیبایی صورت است. بسیاری از افرادی که سالها قبل برای برجستهسازی صورت از ژلهای دائمی استفاده کردهاند، امروز با عوارضی مانند التهاب، جابهجایی ژل، درد، عدم تقارن و تغییر فرم چهره روبهرو هستند. در چنین شرایطی تنها راه درمان، خارج کردن ژل از بافت صورت توسط جراح متخصص است.
ژل پاژ که با نام علمی Polyacrylamide Gel شناخته میشود، نوعی فیلر دائمی بر پایه پلیآکریلآمید است. این ماده برخلاف فیلرهای موقتی امروزی، توسط بدن جذب نمیشود و میتواند سالها در بافت باقی بماند. همین ماندگاری دائمی باعث شده است که در صورت بروز عارضه، تخلیه آن به یک عمل تخصصی و حساس تبدیل شود.
در این مقاله بهصورت کامل بررسی میکنیم که تخلیه ژل پاژ در گونه، لب و چانه چگونه انجام میشود، چه مراحلی دارد، چه عوارضی ممکن است ایجاد کند و مراقبتهای قبل و بعد از آن چیست.
ژل پاژ چیست و چرا مشکلساز میشود؟
ژل پاژ سالها پیش بهعنوان یک روش دائمی برای حجمدهی به صورت استفاده میشد. در آن زمان تصور میشد که ماندگاری بالا یک مزیت بزرگ است، اما با گذشت زمان مشخص شد که این ژل میتواند عوارض جدی ایجاد کند.
این ژل خاصیت پخش شدن در بافت را دارد. به همین دلیل ممکن است پس از مدتی از محل اولیه تزریق حرکت کند. همچنین بدن میتواند نسبت به آن واکنش التهابی نشان دهد. در برخی موارد حتی عفونتهای مزمن و دردهای طولانیمدت نیز دیده میشود.
به دلیل همین عوارض، استفاده از ژلهای دائمی مانند پاژ در بسیاری از کشورها محدود یا ممنوع شد و جای خود را به فیلرهای موقتی داد.
علائم نیاز به تخلیه ژل پاژ
افرادی که ژل پاژ تزریق کردهاند ممکن است سالها بدون مشکل باشند، اما در برخی موارد علائم زیر ظاهر میشود:
تورم مداوم و غیرطبیعی
احساس سفتی یا وجود توده در زیر پوست
عدم تقارن صورت
جابهجایی ژل به نواحی پایینتر
درد یا حساسیت هنگام لمس
عفونت یا خروج ترشح
تغییر فرم لب یا گونه
در صورت مشاهده این علائم، مراجعه به جراح پلاستیک یا جراح فک و صورت ضروری است.
تخلیه ژل پاژ در گونه
گونه یکی از شایعترین نواحی تزریق ژل پاژ در گذشته بوده است. به مرور زمان ممکن است ژل در این ناحیه به سمت پایین حرکت کند و باعث افتادگی یا عدم تقارن شود.
نحوه انجام تخلیه در گونه
ابتدا پزشک با معاینه و گاهی تصویربرداری، محل دقیق تجمع ژل را مشخص میکند. در برخی موارد از سونوگرافی یا MRI برای تعیین عمق و گستردگی ژل استفاده میشود.
جراحی معمولاً با بیحسی موضعی یا در موارد گسترده با بیهوشی عمومی انجام میشود. برش اغلب از داخل دهان یا در چین طبیعی پوست ایجاد میشود تا جای زخم مشخصی باقی نماند.
پس از ایجاد برش، جراح بهصورت دقیق و مرحلهای ژل را از بافت جدا میکند. به دلیل چسبندگی ژل به بافت، این مرحله نیاز به مهارت بالایی دارد. در پایان محل جراحی شستشو داده شده و بخیه زده میشود.
تخلیه ژل پاژ در لب
لبها به دلیل ساختار ظریف و تحرک بالا، حساسترین ناحیه برای تخلیه ژل محسوب میشوند. ژل پاژ در لب میتواند باعث تورم دائمی، بدشکلی و حتی اختلال در حرکت طبیعی لب شود.
روند جراحی در لب
در بیشتر موارد، برش از داخل لب انجام میشود تا اثری روی پوست بیرونی باقی نماند. پزشک ژل را بهصورت تدریجی و با دقت خارج میکند.
از آنجایی که ژل ممکن است به بافت عضلانی لب نفوذ کرده باشد، تخلیه کامل آن همیشه امکانپذیر نیست. هدف جراحی در این ناحیه، کاهش حجم اضافی، حذف تودههای سفت و بازگرداندن فرم طبیعیتر لب است.
پس از جراحی، تورم لب طبیعی است و ممکن است چند هفته طول بکشد تا فرم نهایی مشخص شود.
تخلیه ژل پاژ در چانه
در چانه، ژل پاژ ممکن است باعث جلوآمدگی بیش از حد یا تغییر زاویه فک شود. در برخی موارد ژل به سمت گردن حرکت میکند و ظاهر غیرطبیعی ایجاد میکند.
روش تخلیه در چانه
جراحی معمولاً از داخل دهان یا گاهی از زیر چانه انجام میشود. انتخاب محل برش بستگی به میزان ژل و محل تجمع آن دارد.
جراح با احتیاط ژل را از بافت جدا میکند و سعی میکند به اعصاب مهم این ناحیه آسیبی وارد نشود. نزدیکی چانه به عصبهای حسی، اهمیت انتخاب جراح با تجربه را دوچندان میکند.
آیا بعد از تخلیه ژل پاژ میتوان دوباره فیلر تزریق کرد؟
یکی از مهمترین دغدغههای بیمارانی که اقدام به تخلیه ژلهای دائمی مانند Polyacrylamide Gel میکنند، امکان تزریق مجدد فیلر پس از جراحی است. پاسخ این سوال «بله» است، اما این موضوع کاملاً وابسته به شرایط بافت، میزان آسیب قبلی، شدت التهاب و تکنیک جراحی انجامشده است. تزریق مجدد باید با ارزیابی دقیق و برنامهریزی مرحلهای انجام شود تا از بروز عوارض ثانویه جلوگیری گردد.
زمان مناسب برای تزریق مجدد
پس از تخلیه ژل پاژ، بافت صورت وارد فاز ترمیم و بازسازی میشود. در این مرحله التهاب، فیبروز (تشکیل بافت اسکار داخلی) و تغییرات عروقی وجود دارد. به همین دلیل توصیه میشود حداقل بین ۶ ماه تا ۱۲ ماه برای تزریق مجدد صبر شود. این بازه زمانی به بافت اجازه میدهد که به ثبات برسد، التهاب فروکش کند و قوام نسج نرم به حالت پایدار نزدیک شود.
تزریق زودهنگام میتواند باعث افزایش التهاب، عفونت، جابهجایی فیلر جدید یا حتی تشدید فیبروز شود.
ارزیابی بافت قبل از تزریق
پیش از هرگونه تزریق مجدد، پزشک باید موارد زیر را بررسی کند:
وجود باقیمانده ژل قبلی
میزان فیبروز و اسکار داخلی
خونرسانی ناحیه
تقارن ساختار عضلانی
سلامت پوست و بافت زیرجلدی
در برخی موارد، سونوگرافی بافت نرم برای بررسی بقایای ژل یا تشخیص نواحی فیبروتیک توصیه میشود. اگر بافت هنوز ملتهب یا سفت باشد، تزریق باید به تعویق بیفتد.
انتخاب نوع فیلر مناسب
پس از تخلیه ژل دائمی، استفاده از فیلرهای دائمی مجدداً توصیه نمیشود. در این شرایط، انتخاب اول معمولاً فیلرهای بر پایه هیالورونیک اسید است. این فیلرها موقتی، قابل جذب و در صورت نیاز قابل حل شدن با آنزیم هیالورونیداز هستند.
مزیت اصلی این فیلرها در بیماران سابقهدار این است که در صورت واکنش نامطلوب، میتوان آنها را اصلاح یا حذف کرد. این ویژگی در افرادی که سابقه ژل پاژ داشتهاند اهمیت دوچندان دارد، زیرا بافت آنها قبلاً دچار تغییرات ساختاری شده است.
در برخی موارد که بافت بهشدت دچار فیبروز یا کاهش حجم عمیق شده باشد، تزریق چربی (Fat Grafting) میتواند گزینه مناسبتری باشد. چربی بهعنوان بافت زنده، قابلیت ادغام بهتر با نسج میزبان را دارد، اما آن نیز نیازمند ارزیابی دقیق است.
تکنیک تزریق بعد از تخلیه
تزریق در این بیماران باید محافظهکارانه و مرحلهای انجام شود. معمولاً پزشکان حجمهای کمتر را در جلسات متعدد تزریق میکنند تا از فشار بیش از حد به بافت جلوگیری شود. همچنین استفاده از کانولا به جای سوزن در بسیاری از موارد ترجیح داده میشود، زیرا احتمال آسیب عروقی را کاهش میدهد.
لایه تزریق نیز اهمیت دارد. تزریق بیش از حد سطحی در بافتی که قبلاً جراحی شده، میتواند باعث ناهمواری یا برجستگی غیرطبیعی شود. بنابراین شناخت دقیق آناتومی و تغییرات ایجادشده پس از جراحی ضروری است.
ریسکهای احتمالی تزریق مجدد
در افرادی که سابقه تخلیه ژل پاژ دارند، احتمال برخی عوارض کمی بیشتر از افراد عادی است، از جمله:
التهاب طولانیتر
جذب نامنظم فیلر
جابهجایی محدود
تشکیل توده در نواحی فیبروتیک
با این حال، در صورت انتخاب پزشک مجرب و رعایت فاصله زمانی مناسب، این ریسکها قابل مدیریت هستند.
عوارض احتمالی تخلیه ژل پاژ
مانند هر عمل جراحی دیگری، این عمل نیز ممکن است عوارضی داشته باشد. البته در صورت انجام توسط جراح ماهر، احتمال بروز عوارض جدی بسیار کاهش مییابد.
تورم و کبودی موقت
خونریزی
عفونت
باقی ماندن مقدار کمی ژل
بیحسی موقت
عدم تقارن خفیف
رعایت دقیق توصیههای پزشک نقش مهمی در کاهش این عوارض دارد.
مراقبتهای قبل از جراحی
پیش از انجام تخلیه ژل پاژ، بیمار باید تحت ارزیابی کامل قرار گیرد. انجام آزمایشهای لازم، اطلاع دادن سوابق بیماری و داروهای مصرفی اهمیت زیادی دارد.
مصرف داروهای رقیقکننده خون باید با نظر پزشک تنظیم شود. همچنین توصیه میشود چند هفته قبل از جراحی از مصرف دخانیات خودداری شود، زیرا سیگار روند ترمیم را کند میکند.
مراقبتهای بعد از تخلیه ژل پاژ
پس از جراحی، رعایت مراقبتهای زیر ضروری است:
استفاده منظم از داروهای تجویز شده
کمپرس سرد برای کاهش تورم
پرهیز از فشار دادن ناحیه جراحی
خودداری از فعالیتهای سنگین
رعایت بهداشت دهان در صورت وجود برش داخلی
تورم معمولاً طی دو تا چهار هفته کاهش مییابد. نتیجه نهایی ممکن است چند ماه بعد مشخص شود.
آیا بعد از تخلیه میتوان دوباره فیلر تزریق کرد؟
بله، اما با احتیاط و پس از گذشت زمان کافی. معمولاً پزشکان توصیه میکنند حداقل شش ماه تا یک سال صبر شود تا التهابها کاملاً فروکش کند.
امروزه بیشتر متخصصان از فیلرهای موقتی و قابل جذب استفاده میکنند که در صورت نیاز قابل حل هستند. در گذشته برخی برندهای ژل پاژ مانند Amazingel استفاده میشدند که بعدها به دلیل عوارض بالا کنار گذاشته شدند.
در برخی موارد نیز به جای فیلر مصنوعی، تزریق چربی بهعنوان گزینهای ایمنتر پیشنهاد میشود.
اهمیت انتخاب جراح متخصص
تخلیه ژل پاژ یک عمل ساده زیبایی نیست، بلکه یک جراحی ترمیمی پیچیده است. ژل ممکن است در مجاورت عروق و اعصاب مهم صورت قرار گرفته باشد. هرگونه اقدام غیرتخصصی میتواند منجر به آسیب عصبی، بیحسی دائمی یا تغییر فرم شدید صورت شود.
به همین دلیل توصیه میشود این جراحی فقط توسط جراح پلاستیک یا جراح فک و صورت با تجربه در زمینه تخلیه ژلهای دائمی انجام شود.
